Uzgodnij wspólne założenia

Opis celu, stron, przepływów i terminów jest punktem wyjścia dla doradców w poszczególnych państwach. Rozbieżne założenia mogą prowadzić do nieporównywalnych wniosków.

Rozdziel zakresy pracy

Warto wskazać kwestie wymagające lokalnej analizy oraz osobę koordynującą ich wpływ na całość projektu. Klient powinien wiedzieć, które ustalenia pozostają otwarte.

Połącz wnioski

Ostateczna decyzja wymaga zestawienia zależności między dokumentami, harmonogramami i warunkami w różnych państwach. Spójność projektu jest równie istotna jak poszczególne analizy.

Prawo właściwe i miejsce sporu to odrębne kwestie

W projekcie międzynarodowym należy osobno przeanalizować prawo regulujące umowę oraz sąd lub tryb rozstrzygania sporów. Wybór prawa nie zastępuje uzgodnienia sposobu dochodzenia roszczeń. Znaczenie mają również miejsce położenia majątku i praktyczna możliwość wykonania rozstrzygnięcia.

Jeden wybór prawa nie rozwiązuje całego projektu

W zakresie objętym rozporządzeniem Rzym I jego art. 3 reguluje wybór prawa przez strony, a art. 9 dotyczy przepisów wymuszających swoje zastosowanie. Sama klauzula wyboru prawa nie usuwa więc potrzeby sprawdzenia przepisów, które mogą znaleźć zastosowanie niezależnie od tego wyboru. Zakres rozporządzenia i wyjątki wymagają oceny dla konkretnej sprawy.

Praktycznym punktem wyjścia jest wspólny dokument założeń: strony i ich role, przedmiot świadczeń, przepływy płatności, miejsca wykonania oraz oczekiwany harmonogram. Lokalni doradcy mogą wtedy pracować na tych samych informacjach, a rozbieżności są łatwiejsze do wychwycenia.

Podstawa prawna

Rozporządzenie (WE) nr 593/2008 (Rzym I), art. 3 i 9, Dz.U. UE L 177 z 4.07.2008, s. 6, ze zm.

Materiał ma charakter ogólny i nie stanowi porady dotyczącej konkretnej sprawy.

Wszystkie publikacje